18-21 april: een interessante reis naar Krakau

De jarenlange traditie van Oost-Europareizen door PV Kontakt werd beëindigd door het pensioen van collega/reisbegeleider Gideon Ravesteijn. MAAR gelukkig hebben Linde Wild en Georgette van der Gugten de traditie weer opgepakt. Met bijna 30 man/vrouw vertrokken we zaterdagochtend vroeg vanuit Schiphol met een KLM-cityhopper (2 om 2 stoeltjes naast elkaar). De reis verliep voorspoedig zodat we al begin middag in het hotel waren. Direct begonnen de meeste van ons met activiteiten. Zo ging ik met een groepje mee met een fietsrondrit door Krakau van de (uiteraard) Nederlandse organisatie mijnkrakautours.nl.
Een Poolse Nederlandse die een tussenjaar van haar studie had, nam ons mee en vertelde voor mij veel nieuwtjes over de stad, maar ook over Polen zelf. Zo wist ik helemaal niet dat Polen 123 jaar niet heeft bestaan tussen 1795–1918. In die tijd was het Pools-Litouwse Gemenebest volledig verdeeld tussen Rusland, Pruisen en Oostenrijk. Ook hoorden we dat de Polen niet het meest hebben geleden onder de Duitsers (WO2), of de Russen, maar onder de Mongoolse invallen, met massale bevolkingsverliezen en grootschalige verwoestingen van steden.

Indrukwekkend bezoek aan Auschwitz-Birkenau

De zondagochtend zijn een paar van ons naar de start van de marathon van Krakau gegaan. Die marathon is wat belang betreft te vergelijken met “onze” marathon van Rotterdam. Ik ben met een groepje naar de rivier de Wisla gelopen om daar de eerste lopers voorbij te zien komen. Rond 12 uur vertrokken we (op 1 na) met de bus naar Auschwitz-Birkenau. Heel fijn dat collega Joanna Grocka-van der Horst mee was, want zij spreekt vloeiend Pools. In ieder geval veel beter dan het Engels van de Poolse chauffeur 😉. Door de conversatie tussen de buschauffeur en Joanna kwamen we op plaatsen waar we anders niet zouden zijn geweest. Aangekomen in Auschwitz kregen we een rondleiding in zowel het kamp Auschwitz (bord “Arbeit macht Frei”) als Birkenau (het vernietigingskamp met de poort en de spoorlijn buiten Auschwitz). Ik ben er in 2007 ook geweest en het is inmiddels helaas wel erg toeristisch geworden, MAAR het blijft immens indrukwekkend, overweldigend, onvoorstelbaar en andere superlatieven. Hoe heeft dit kunnen gebeuren, gaat maar door je hoofd. Zelfs ik werd er na de 2e keer stil van (en dat wil wat zeggen).

Badzout of Poolse wodka

Op maandag was het weer een stuk slechter en ging ieder zijns weegs. Een groep is naar de zoutmijnen Kopalnia Soli in Wieliczka geweest.
Wij zijn de stad in gegaan met de bedoeling naar een badhuis te gaan. Maar de badhuizen die we vonden, waren niet het “soort” badhuizen die we bedoelden. Toen naar musea, maar die waren dicht op maandag. Dus werd het een grote shopping-mall.
Elke avond werden tussen de reisgenoten tips voor restaurants uitgewisseld, waardoor je soms wel en soms niet in restaurants reisgenoten tegenkwam. Ook is er nog een proeverij van Poolse Wodka gehouden. Aan de foto’s te zien, bleef het niet bij een testje 😉.
Dinsdag vlogen we pas eind van de dag terug, dus toch weer de stad in en nu waren de musea gelukkig wel open.

Dank aan Linde en Georgette

Al met al een zeer geslaagde reis waarin naast cultuur snuiven en wodka proeven ook de banden met de collega’s (toch het hoofddoel van PV-Kontakt) weer zijn aangehaald. Altijd weer verrassend om te ontdekken wie collega’s (in het echt) zijn en wat ze doen, hoe ze in het leven staan etc. Na het succes van deze reis, proberen we Linde en Georgette er nu van te overtuigen, zoiets nog een keer te organiseren. Ze deden het zo goed deze keer 😉! Voorstellen zijn nu Roemenië (Boekarest) of Albanië/Herzegovina. Maar dan wel graag in het voorjaar van ’27, zodat ik nog mee kan voor mijn pensioen van 1 augustus ’27.

Linde en Georgette, zoals Chantal in de bus al aangaf, dank, dank voor de prima organisatie en hopelijk tot volgend jaar ergens in Oost-Europa.